Το Παλαιό Φρούριο.

Η ιστορία του Φρουρίου ξεκινάει με την έναρξη της ιστορικής περιόδου της Κέρκυρας. Ήδη στα μέσα του 6^ου αι. η πόλη μεταφέρθηκε από τη Χερσούπολη, όπου βρισκόταν, στη δίκορφη χερσόνησο και, λόγω των δύο κορυφών των βράχων, η πόλη ονομάστηκε «Κορυφώ», ονομασία που διατηρείται και σήμερα στις ξένες γλώσσες [Corfu, Corfou]. Η οχύρωση του Φρουρίου ολοκληρώθηκε διαδοχικά επί Βυζαντινών, Δεσποτών της Ηπείρου και Ανδηγευών, οι Βενετοί, όμως, ήταν εκείνοι που τη διαμόρφωσαν οριστικά.

Η περιτείχιση του Φρουρίου έχει τρία διαφορετικά επίπεδα: το ψηλότερο περιλαμβάνει του δύο βράχους και το μεταξύ τους διάστημα. Το μεσαίο επίπεδο περικλείει το μεγαλύτερο μέρος του φρουρίου, δηλαδή το μέτωπο προς τη Σπιανάδα και όλο το τμήμα έως τους πρόποδες του Πύργου της Θάλασσας. Το χαμηλότερο επίπεδο, που είναι μεταγενέστερο, περιβάλλει μόνο το ακρωτήριο Καποσίδερο.

Η είσοδος του Π. Φρουρίου βρίσκεται προς το μέρος της πόλεως, πάνω από τη μεγάλη ένυδρη τάφρο, την
	Contrafossa, και μεταξύ των δύο προμαχώνων, Μαρτινέγκου και Σαβορνιάν, που την προστάτευαν. Στην είσοδο οδηγούμαστε από μία μεγάλη γέφυρα, που σήμερα μεν είναι μόνιμη, αλλά, αρχικά ήταν ξύλινη και σηκωνόταν διακόπτοντας έτσι την επικοινωνία με την πόλη. Μπροστά από την είσοδο της γέφυρας βρίσκεται ο μαρμάρινος ανδριάντας του Γερμανού στρατάρχη Σούλεμπουργκ [Mathias von der Schulenburg], έργο του γλύπτη Corradini.Ο ανδριάντας στήθηκε σε ένδειξη τιμής για τη συμβολή του στρατάρχη στην
άμυνα της πόλεως κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Τούρκων το 1716.

Το συγκρότημα της εισόδου, η ξύλινη πόρτα της οποίας διατηρείται, αποτελείται από ένα θολωτό διάδρομο,
δεξιά και αριστερά από τον οποίο υπάρχουν δύο, επίσης θολωτές αίθουσες που λειτουργούσαν, προφανώς ως φυλάκια. Αμέσως μετά την πύλη και τους δύο προμαχώνες, υπάρχει μία δεύτερη άνυδρη τάφρος, τα δύο άκρα της οποίας ενώνει η πέτρινη γέφυρα του 1603, με τόσο μεγάλο άνοιγμα τόξου που, ακόμη και σήμερα, προκαλεί το θαυμασμό για την κατασκευαστική του τεχνική.Μετά την τάφρο, υψώνονται οι μεγάλοι αγγλικοί στρατώνες πεζικού που ανακαινίστηκαν πρόσφατα και
πρόκειται να στεγάσουν τα Αρχεία και τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Κέρκυρας. Πριν κτιστούν οι Στρατώνες υπήρχε εκεί μικρή πλατεία, στο βάθος της οποίας και σε ψηλότερο επίπεδο λόγω της κλίσεως του εδάφους, βρισκόταν το κτίριο του Προνοητού που σήμερα δεν σώζεται. Σώζεται, όμως το καμπαναριό με το ρολόι, που ανήκε σε εκκλησία που βρισκόταν αριστερά από το κτίριο του Προνοητού.

Μετά τη διπλή στοά που βρίσκεται κάτω από το μεσαίο τμήμα του κτιριακού συγκροτήματος, προχωρούμε προς τα δεξιά στον ακάλυπτο χώρο του νοτίου τμήματος του Φρουρίου που ονομαζόταν «Βερσιάδα». Στο
βάθος δεσπόζει ο ναός του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε από τους Άγγλους σε δωρικό ρυθμό, πράγμα πρωτότυπο για χριστιανική εκκλησία. Στην αντιδιαμετρική [βόρεια] πλευρά του Φρουρίου, βρισκόταν το κτίριο του Γενικού Προνοητή και, στη συνέχεια, οι στρατώνες Πασχαλίγου από τους οποίους σώζονται μόνο ερείπια. Ακριβώς από πίσω ξεκινάει ένας ανηφορικός πλακόστρωτος δρόμος με φαρδιά σκαλοπάτια, που οδηγεί στο οχυρό της «καμπάνας» πάνω από τους στρατώνες. Από το ίδιο σημείο ξεκινάει και ένας φαρδύς λιθόστρωτος κατηφορικός δρόμος του οδηγεί στο λιμάνι του Μανδρακίου. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο λιμανάκι όπου,
την περίοδο της Βενετοκρατίας, ελλιμενιζόταν ο πολεμικός στόλος [χωρούσαν εκεί δέκα «κάτεργα»] και εκεί βρίσκονται οι αποθήκες [μία σώζεται ακόμη] για τον ανεφοδιασμό του στόλους. Σήμερα αράζουν εκεί ιστιοπλοϊκά σκάφη.

Στο κεντρικό τμήμα του Π. Φρουρίου υψώνονται οι δύο «δίδυμες» βραχώδης κορυφές. Στην κορυφή του

βράχου που βρίσκεται προς τη μεριά της πόλης, υπάρχει ο Πύργος της Ξηράς ή Πύργος της Καμπάνας ή Νέος Πύργος [Castel de Terra ή Castel Nuovo] και από εκεί ψηλά η θέα προς την πόλη είναι μοναδική. Στην κορυφή που βρίσκεται προς τη μεριά του ακρωτηρίου του Αγίου Ισιδώρου [Cavo Sidero ή Καποσίδερο όπως πέρασε στην καθομιλουμένη] υπάρχει ο Πύργος της Θάλασσας ή Παλιός Πύργος [Castel da mare ή Castel Vecchio].Μεταξύ των δύο αυτών πύργων, εκτεινόταν η μεσαιωνική πόλη της Κέρκυρας, η Cittadella όπως ονομαζόταν. Στα δεξιά του δρόμου που οδηγεί από τον πύργο της ξηράς στον πύργο της θάλασσας, σώζεται ένα κτίριο φυλακών της εποχής των Βενετών και, στη συνέχεια, ένα κτίριο στρατώνων της αγγλοκρατίας.Τα τελευταία χρόνια τα κτίρια παραχωρήθηκαν σε διάφορες υπηρεσίες πολιτιστικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα και το παλαιό φρούριο φιλοδοξεί πλέον να αποκτήσει σε καιρούς ειρηνικούς την αίγλη και τη ζώη που είχε σε καιρούς πολέμου. Έτσι η τελευταία σθενάρη αντίσταση εξακολουθεί να την δίνει ενάντια στην φθορά και τον χρόνο

[home],[menu],[culture],[museums&places]

© corfuweb 1998